TIJD OM OP TE STAAN

jul 10, 2015 geen reacties

Ik werk als verpleegkundige een dag op een afdeling in het psychiatrische ziekenhuis waar ik lang niet ben geweest en de patiënten niet ken. Een vast teamlid vraagt me mevrouw Jansen te wekken. Zij is een oudere dame met een lichte psychotische ontregeling waarvoor een korte opname in de kliniek nodig was. Van patiënten wordt verwacht dat zij allen aan het ontbijt verschijnen. Mevrouw Jansen is zelfredzaam, moet alleen even geattendeerd worden op hoe laat het is.

Ik klop op haar kamerdeur, open de deur en zie haar in bed liggen. Ik begroet haar. Zij kijkt mij vriendelijk aan en groet terug. Ik vertel haar dat het tijd is om op te staan en zich te wassen en aan te kleden zodat zij op tijd bij het ontbijt kan zijn. Zij zegt niets, knikt niet, blijft vriendelijk kijken. Ik kondig aan over tien minuten terug te komen en haar dan aangekleed te verwachten.

Tien minuten later ligt mevrouw Jansen nog in bed. Zij heeft niets gedaan. Weer kijkt zij mij vriendelijk aan. Ik besluit niet boos te worden, maar rustig te herhalen wat ik van haar verwacht. Invallers worden nog wel eens uitgeprobeerd door patiënten. Ik laat mij niet kennen. Weer zeg ik over tien minuten terug te zullen komen en te verwachten dat zij dan gekleed en gewassen is.

Weer tien minuten later. Mevrouw Jansen ligt nog steeds in bed. Niets gedaan. Mevrouw kijkt mij nog altijd vriendelijk aan. Nu is het genoeg. Ik steek een professioneel-bestraffend betoog af dat zij actief aan haar eigen behandeling dient mee te werken door op zijn minst uit bed te komen, zich te wassen en aan te kleden en aan het ontbijt te verschijnen om gezamenlijk de dag te starten. Wat denkt zij hier anders te doen in de kliniek? Het is geen hotel!

Mevrouw Jansen trekt een wenkbrauw op. “Zei u wat? Ik heb mijn bril niet op en mijn gehoorapparaat niet in. Ik zie slecht en ben stokdoof, sorry. Kunt u die even aangeven? Dan zie ik u en versta ik u. Is het tijd om op te staan?”

Mensen

About the author

Floris Bijlsma (1973). Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub'dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003); Iedereen heeft wel wat (2010); Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012); In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013); India Nu, artikelen 2000-2015, Landelijke India Werkgroep (2016); Made in... De Bilt, artikelen voor de Biltse krant De Vierklank 2013-2014 (2016).
nog geen reacties op “TIJD OM OP TE STAAN”

reageer