REIZEN VERLEGT JE GRENZEN (?)

jul 24, 2015 geen reacties

Een verjaardag. Een zomerse barbecue eigenlijk. Een uitdaging diende zich aan die alle feestgangers in beweging bracht.

Het kostte de man van het feestvarken namelijk grote moeite om in de forse regenbuien het provisorische regenscherm niet te ver te laten doorzakken onder het gewicht van het water waardoor het zou wegzakken naar het vuur of zelfs smelten waardoor de watermassa het vuur in één keer zou kunnen uitmaken. Tegelijk moest het vuur gaande gehouden worden in de slagregens die onder het zeil door kwamen. Dat is geen kattenpis.

In zomerse jurkjes en korte broeken stonden daar volwassen mannen en vrouwen een zeil omhoog te houden waar ze soms eigenlijk niet bij konden en dan maar zinloze aanwijzingen gaven om toch hun goede intenties te tonen. Of juist in een vuur te blazen dat maar niet aan wilde gaan waarbij ze zich vervolgens verslikten in de rook.

Op zo’n moment is het allemaal normaal, maar je zou even uit het moment willen stappen. Gewoon kijken wat er gebeurt in zo’n situatie. En wat blijkt: dreigende ellende schept een band. Niemand wil het feestvarken een verregende verjaardag bezorgen dus iedereen probeert dat te verhelpen door de gammele tentconstructie boven de barbecue staande te houden. En dat schept weer een band: er komen gesprekken op gang. Diepe gesprekken.

Een vrouw grabbelt naast me naar het zeil waar zij niet bij kan. Om de aandacht af te leiden van de zinloze handeling die zij uitvoert, praat zij aan één stuk door. Haar zoon is met een Russische. Een mooie meid, moet ik goed weten. Niet zomaar eentje als ik dat denken zou. En vooral: ze is heel intelligent. Hij heeft haar op een vakantie in Rusland leren kennen en meteen was het goed. Skypen, verdere tripjes naar Nederland en Rusland over en weer, de eerste familieleden gingen en kwamen, allemaal goed, serieuze hap, hij dik in de veertig, zij net twintig, maar echte liefde, heus. Goed dan. Deze zomer voor het eerst met de hele familie naar Rusland. Wel een beetje ongelukkig een jaar na het neerhalen van vlucht MH17. Maar je zoon kun je niet in de kou laten staan en het was ook wel lekker rustig omdat er weinig toeristen zijn in Rusland nu.

Veel gezien, van de ene naar de andere plaats en wéér meer familieleden ontmoet. Maar weet je wat bijzonder was? Nergens theedoeken bij de mensen thuis. En weet je hoe dat komt? Ik verwacht nu een slechte grap à la: ‘Hoe vissen de vissers in Midden-Amerika? Door handgranaten in de rivieren te gooien die zij tijdens de burgeroorlogen niet hebben gebruikt!” Hahaha. Nog waar ook trouwens maar dat ter zijde. Op eenzelfde manier verwachtte ik een grap over Russische huishoudens die de vaat nooit afdrogen omdat die vanwege wijdverbreide dronkenschap het einde van de maaltijd niet haalt en dus ongewassen de vuilnis in gaat. Maar dat was niet zo. Nee, in Rusland wassen mensen de vaat schijnbaar alleen af, zetten het dan te drogen in een rek in een kastje en halen het er de volgende dag pas uit. Droog en al. Afdrogen doen Russen gewoon niet. Deze constatering was een van de hoogtepunten van de culturele uitwisseling die zij hadden ondergaan tijdens de reis naar de familie van de Russische schoondochter.

Een man naast ons hoort het allemaal aan. Hij houdt het zeil ook omhoog en reikt daadwerkelijk zo hoog als het plastic hangt. Als de vrouw stilvalt in haar verhaal zegt hij”: “Afdrogen doe ik ook nooit. Waarom zou je? Daarvoor hoef je niet naar Rusland.”

Mensen

About the author

Floris Bijlsma (1973). Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub'dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003); Iedereen heeft wel wat (2010); Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012); In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013); India Nu, artikelen 2000-2015, Landelijke India Werkgroep (2016); Made in... De Bilt, artikelen voor de Biltse krant De Vierklank 2013-2014 (2016).
nog geen reacties op “REIZEN VERLEGT JE GRENZEN (?)”

reageer