Oeganda 10: PASSANTEN

feb 05, 2016 geen reacties

Als een zee die zonlicht weerkaatst, glinsteren de daken van auto’s tot aan de horizon in de spits op een hoofdweg in Kampala. Ze noemen het ook wel: file. En daar is Kampala goed in. Metertje voor metertje kruipen auto’s voort terwijl voetgangers benijdenswaardige snelheidsduivels lijken. Verkopers scharrelen langs de auto’s op zoek naar klanten voor hun handelswaar: mineraalwater, telefoonladers, kauwgom, bananen, rekenmachines.

Een man zonder benen op de stoep ratelt onophoudelijk naar voorbijgangers. Een enkeling in dit centrale zakendistrict geeft hem geld. De rest negeert hem. Bij een andere man gaat het precies andersom. Hij trekt glurende blikken van passanten juist door zelf geen acht te slaan op zijn omgeving. In lompen gehuld staart hij voor zich uit. Het enige dat hij doet is aan zijn rechter voet kriebelen. Dat houdt hij een hele tijd vol. Onduidelijk wat hem precies mankeert, maar helemaal in het hier en nu lijkt hij in elk geval niet te vertoeven. Een stukje verderop staat een man op de middenstrook. Keurig in pak, de armen gespreid naar de hemel. Zijn presentatie mag dan perfect zijn, zijn blik is al even leeg als die van de starende man, en zijn boodschap geeft nog meer te denken. Hij schreeuwt dat hij de Verlosser is en iedereen van zijn zonden kan ontdoen. Hij spreekt niemand in het bijzonder aan.

Nog wat verderop loopt een vrouw langs de auto’s die gevangen zijn in de file. Zij is net zo alert als de verkopers eerder in de file. Zij spreekt mensen doelgericht aan. Autoramen zijn vrijwel gesloten vanwege dieseldampen die op deze windstille dag in de straten blijven hangen. Maar ze staan op een kiertje omdat veel auto’s geen airco hebben. Dat kiertje, genoeg om de uitlaatgassen voldoende buiten te houden terwijl er toch een verkoelende luchtstroom door de auto gaat, is haar handelskanaal. Ook zij prijst God aan, maar heel wat professioneler dan de laatste man. “God opent Zijn hart voor je. Je kunt je verschuilen in de luxe van een auto maar Hij is overal en almachtig. Luxe is vergankelijk. God is eeuwig.” Sommige automobilisten sluiten de ramen nu volledig. Zij willen liever géén buitenlucht dan de woorden van deze vrouw. Maar zij geeft niet op. Ze klopt op de ramen en verheft haar stem om in de auto’s hoorbaar te zijn. “Ik ben het niet die op het raam klopt. Het is God. Open uw raam. Open uw hart. U kunt mij ontlopen. Maar God is er altijd.”

 

256

 

747

 

933kerken in Oeganda

Mensen

About the author

Floris Bijlsma (1973). Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub'dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003); Iedereen heeft wel wat (2010); Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012); In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013); India Nu, artikelen 2000-2015, Landelijke India Werkgroep (2016); Made in... De Bilt, artikelen voor de Biltse krant De Vierklank 2013-2014 (2016).
nog geen reacties op “Oeganda 10: PASSANTEN”

reageer