GEEN NIEUWS

sep 11, 2015 geen reacties

Het was zo’n week waarin niets nieuws was te melden. Ook al is de komkommertijd dan zogenaamd voorbij.

‘Zanger’ Gordon is aangereden tijdens zijn vakantie op een of ander Grieks eiland. Gewoon pech? De bestuurder zou zijn doorgereden. Lullig. Maar waarschijnlijk zat Gerard Joling achter het stuur, als promotieactie voor zijn nieuwe tv-programma met diezelfde Gordon bij RTL om aandacht voor eenzame ouderen (dus eigenlijk voor henzelf) te vragen. Joling heeft al eerder dit jaar ervaring opgedaan met het aanrijden van ouderen. Gordon zou van achteren zijn aangereden. Ook dat is geen nieuws te noemen. Die man moet niets anders gewend zijn met zijn kinky levensstijl. Geen nieuws.

Dierderik Samson krijgt op zijn donder omdat hij het sociaaldemocratisch gedachtengoed verkwanselt bij de PvdA. Hij is volgens de eigen partij-bobo Felix Rottenberg de ‘bedrijfsleider’ van het kabinet. Dat zou een compliment kunnen zijn, maar dat is het in dit geval beslist niet. Het is geen nieuws dat de PvdA geen idee heeft hoe om te gaan met hun eindeloze neergang en hun onafwendbare overname door de SP. Die partij zwijgt dan ook wijselijk. Wat kun je anders doen als je de strijd al hebt gewonnen. Geen nieuws.

Oranje verliest binnen één week dramatisch van IJsland én Turkije. Landen die het Nederlands voetbalelftal in matige en betere tijden met gemak aan zou kunnen. Maar nu niet. Natuurlijk niet. Na het vertrek van succescoach Louis van Gaal is Oranje in vertwijfeling. Dat is doodnormaal. Niets is moeilijker voor een leider om een succesvol voorganger op te volgen. Het is erg gemakkelijk om de huidige trainer Danny Blind of een van de spelers de schuld te geven. Hoe terecht de inhoudelijke kritiek ook kan zijn, er is meer, namelijk het psychologische effect: hoe ga je door met een ander na een groot succes? Dat is van alle tijden. Geen nieuws.

De Nederlandse journaliste Fréderike Geerdink wordt in Turkije opgepakt omdat zij alweer zit (of ligt?) te flirten met linkse activisten in dat land om hun oppositie tegen president Erdoğan’s oorlog in Oost-Turkije tegen de Koerden te steunen. Onze minister van Buitenlandse Zaken Koenders belt even met Ankara en ze is weer vrij. Geen nieuws.

Schrijver, publicist en tv-personality Joost Zwagermans overlijdt. Zelfmoord. Wat is nou het nieuws? Dat ‘ie dood is? Of dat ‘ie zelfmoord heeft gepleegd? Zelfs dat laatste biedt slechts een nieuwswaarde van korte termijn. Hij heeft verdienstelijk boeken geschreven en nog veel andere dingen gedaan, maar hij is nooit echt, echt, echt doorgebroken. Dat maakte hem treurig maar juist ook zo bijzonder. Hij was breed georiënteerd en beheerste verschillende genres en activiteiten uitstekend: schrijven, popmuziek duiden, kunst analyseren, het maatschappelijk debat aangaan waarbij hij een breed publiek wist te bereiken zonder oppervlakkig te worden maar juist de kern van alles over wist te brengen: passie. Diepgang is een groot goed. Passie weten over te brengen is dat ook. Hij vond een authentieke combinatie.

Wat Zwagerman heeft neergezet, is beslist van grote waarde. Publieke waardering is daarbij prettig. Ieder mens heeft behoefte aan erkenning. Maar het respect voor wat je doet, moet bovenal uit jezelf komen. Als dat zelfrespect rammelt, wordt het leven penibel, zwaar. Dat geldt voor alle mensen. Dan komt het aan op eigen karakter, persoonlijke krachten, kwetsbaarheden en eigenschappen. Daarbij geldt geen goed en geen slecht. Slechts de natuur telt: sommige bomen blijven staan, anderen vallen om in de stormen van het leven.

De boom Zwagerman is gevallen. Misschien wel juist omdat hij zich zo enorm heeft verzet tegen het vallen, of zelfs tegen de wil om te vallen, tegen de wil om maar niet meer te hoeven staan. Die innerlijke strijd is ook al van alle tijden en van alle mensen. Ieder mens maakt in alle lagen van de bevolking die worsteling mee, en heeft gelijkelijk het recht om te besluiten dat het leven te zwaar is, een ondraaglijke last in plaats van een bron van inspiratie en geluk.

Voor Joost Zwagerman eindigde die afweging in het beëindigen van zijn leven zoals zovele anderen dat doen. Dat hij een bekend persoon is, moet er eigenlijk niet toe doen. Dus ook zijn zelfverkozen overlijden, is in wezen: geen nieuws.

De vraag die me deze week het meeste bezighoudt, is: waarom zitten er in vruchtenhagel geen vruchten?

Mensen

About the author

Floris Bijlsma (1973). Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub'dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003); Iedereen heeft wel wat (2010); Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012); In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013); India Nu, artikelen 2000-2015, Landelijke India Werkgroep (2016); Made in... De Bilt, artikelen voor de Biltse krant De Vierklank 2013-2014 (2016).
nog geen reacties op “GEEN NIEUWS”

reageer