COULANCE

sep 18, 2015 geen reacties

Nu dit weer.

Het treinpersoneel van de Thalys van Brussel naar Parijs waar een man aan boord was gekomen met een heel arsenaal wapens dat hij zogenaamd had gevonden in een Brussels park, heeft een veilig heenkomen gezocht in een acuut levensbedreigende situatie die zich nog nooit eerder heeft voorgedaan.

Nu krijgt dat personeel op zijn bordje dat het te weinig heeft gedaan om passagiers te beschermen. Het personeel zou zelfs de trein ontvlucht zijn toen die stil kwam te staan. Gebonk van passagiers op de ruimte – een brullende machinekamer – waar het personeel zich had verschanst nadat het oog in oog was komen staan met de gewapende man en daadwerkelijk een wapen op zich gericht zag, zou zijn genegeerd. Het personeel had zijn verantwoordelijkheid ontlopen door niet de deur te openen na gebonk van wie er dan ook voor die deur stond, misschien wel de schutter.

Het personeel is ernstig in gebreke gebleven.

Zij hadden terug moeten keren naar de schutter en hem moeten vragen naar zijn vervoersbewijs. En als hij dat niet bij zich had gehad, hadden zij een bekeuring moeten uitschrijven, zoals bij alle andere passagiers zonder kaartje. Frankrijk is immers het land van vrijheid, gelijkheid en broederschap. Dus het personeel had de schutter nooit anders mogen benaderen dan willekeurig iedere andere passagier.

Het personeel komt er nog goed mee weg dat de schutter geen klacht tegen hen heeft ingediend dat zij bij hem zijn weggerend toen hij een wapen op hen richtte. Het personeel had hem namelijk op zijn minst een aantal vragen kunnen stellen, of het wel goed met hem ging en of hij bijzondere assistentie nodig had, of zij misschien de patronenritsen voor hem konden vasthouden zodat die gemakkelijker door het automatische wapen rolden als hij op passagiers schoot. Pas dan hadden zij zich echt hulpvaardig en gedienstig opgesteld.

Evalueren prima. Maar om het treinpersoneel nu te verwijten dat zij in zo’n acute levensbedreigende situatie een veilig heenkomen hebben gezocht voor de schutter en dat zij gebonk op de deur – als zij dat al hebben gehoord – hebben genegeerd, gelul.

Personeel in alle mogelijke sectoren van de samenleving wordt jaarlijks middels trainingen BHV (bedrijfshulpverlening) geschoold wat te doen in crisissituaties zoals brandjes of een hartstilstand. Zelfs daarvan is bekend dat als zo’n situatie zich voordoet, de helft van de getrainde mensen in paniek raakt en verkeerd handelt. Al die trainingen zijn bedoeld voor die andere helft die in zo’n situatie wel kalm blijft en adequaat handelt.

Daarom is het goed dat er onderzocht is hoe er in die Thalys is gehandeld door wie en wat er beter kan. Daar kan ieder van leren.

Maar dan nog. Zelfs als hier een protocol uitrolt ‘hoe te handelen als er een terrorist aan boord van je trein is’, dan nog zal na jaren van trainingen en herhalingsoefeningen, de helft van het geschoolde personeel niet juist handelen. Want we zijn mensen. En mensen kunnen in paniek raken.

Dus wees uitermate coulant naar het treinpersoneel van de bewuste Thalys dat zo totaal onverwacht werd geconfronteerd met deze tot de tanden toe gewapende man aan boord.

Coulance. Goh, vast puur toevallig, een Frans woord.

Mensen

About the author

Floris Bijlsma (1973). Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub'dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003); Iedereen heeft wel wat (2010); Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012); In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013); India Nu, artikelen 2000-2015, Landelijke India Werkgroep (2016); Made in... De Bilt, artikelen voor de Biltse krant De Vierklank 2013-2014 (2016).
nog geen reacties op “COULANCE”

reageer